МЕҲМОН ВА МЕЗБОН (Ўзбекчилик лутфларидан) — Мени меҳмонга айтсангиз, Туртмасангиз борай, Юмшоқ ўрнимдан бўйрага Сурмасангиз борай. Қовоғингиз осиб, лабни Бурмасангиз борай. Томоғимга ханжар тираб Турмасангиз борай. Менинг учун темир қафас Қурмасангиз борай. Ўлар ҳолга етгунимча Урмасангиз борай. — Сиз мен учун азиз меҳмон, Туртарканман нега? Қовоғимни осиб, лабим Бурарканман нега? Юмшоқ жойдан қоқ бўйрага Сурарканман нега? Сизнинг учун темир қафас Қурарканман нега? Ким ўз меҳмонин урипти? Урарканман нега? — Борсам, юқори чиқинг, деб, Мени туртасиз-ку, Хоҳлаган жойимни бермай Тўрга сурасиз-ку. Паққос ошингиз емасам Лабни бурасиз-ку, Май ичмасам ханжар тираб Зўрлаб турасиз-ку, Кетай десам қўймай темир Қафас қурасиз-ку, Нодонга ҳамсуҳбат қилиб Мени урасиз-ку.