УНТЕР ПРИШИБЕЕВ Жаноб Пришибеев, сўз яна сизга! Яна кўчаларда қўр тўкиб юринг. Худо қувват берсин томоғингизга, «Тарқал, эй халойиқ!» дея буюринг! Қаранг, во ажабо, бу бемаза халқ Яна эркинликни истаб қолибди. Жонига текканмиш ҳокими мутлақ, Бундоқ хом хаёлни қайдан олибди? Келиб нуқта қўйинг бу орзуларга, Халойиқ зотини майдондан қувинг, Ҳақиқат қаерда — айтинг уларга, Адолат нимадир, кўрсатиб қўйинг. Гарчи Россиядан чиққансиз, жаноб, Унда сизга жой йўқ, у ер ёмондир. Халқи бетавозе, шаккок, беодоб, Сизга муносиб жой бизнинг макондир. Унтерлар жонига оро бу маъво, Халки мусичадек юввош ва увол. Минг бор жам бўл деса жам бўлмас, аммо Бир бор, жим бўл, деса жим бўлар дарҳол. Жаноб Пришибеев, марҳамат бизга, Қадрингизга етиб асраб суяйлик. Поёндозлар тўшаб оёғингизга, Юксак мартабалар бериб қўяйлик. Токи қайта чўксин узоқ сукунат, Токи эл бўғзидан чиқмасин нафас. Сокин кўчаларда сиз гоҳи фақат «Тарқал, эй халойиқ!» деб турсангиз бас.