БОБИЛ МИНОРАСИ Тушди Азозил измига Жонлар идораси, Бўлди хаёлда қурганим Бобил минораси. Меҳр-оқибат йўқ эл аро, Ёнди нифоқ ўти, Бу ўт эмасму, ё қайюм, Дўзах шарораси? Кўзимга чўккан дард-алам Бир кун адо бўлур, Кетсамюмуб кўз, умр ахир Қошу кўз ораси... Кунлар ўтар, келар дедим Бир яхши кун, ва лек Ҳақ бўлди, кун кундин баттар — Элнинг ибораси. Билмам, қаролик бошима Қайдин, сабаб надир, Кўз қорасиму ё магар Манглайнинг қораси. Эркин, не бўлсанг бўл, фақат Эзгу ниятда бўл, Кўрингай умринг уфқида Умид ситораси.