Эй мен билган, билмаган дунё! Заррадан то Коинот қадар Ҳам аён, ҳам тилсимот қадар Фикрат бовар қилмаган дунё! Мен ҳам сендан бир қисм бўлиб, Ҳис, идрок, жон ва жисм бўлиб Яралибман, яшамоқдаман. Оқар экан тириклик — дарё, Ҳаёт билан гоҳ тўлқин аро, Хаёл билан гоҳ қирғоқдаман. Куйламоқнинг шавқи ҳам — яшаш, Ўйламоқнинг завқи ҳам — яшаш, қай бири чин ҳаёт — билмасман. Элга очдим қучоқларимни, Елга сочдим хуш чоқларимни, Лекин тунги қийноқларимни, Ҳеч кимсага ҳадя қилмасман.