УНУТИШ ҚўШИҒИ Йўл четида беҳол ётибман, Не бўлди деб сўрар киши йўқ. Ишим йўқдир бу олам билан, Бу оламнинг менда иши йўқ. Дунё учун фақат пул бўлсин, Йўқ нарсадир ҳис, имон эса... Менга деса борлиқ кул бўлсин, Мен йўқ бўлай дунёга деса. Жоним бору юрагим ўлган, Очиқ туриб кўрмайди кўзим. Қариндошлар мендан қутулган, Қутулганман дўстлардан ўзим. Тўйдим борлиқ, йўқликни кўриб, Тириклик ҳар кўйга бошлади. Охир менинг сувимни сўриб, Данагимни туфлаб ташлади. Билагимда игналар изи, Дори мени элитган, мастман. Недир замон, макон сезгиси, Бу ерми ё кўкми, билмасман. Қачон, қайда, кимдан туғилдим Мен ким, недир Ватанимга ном, Бас, билмасман, Билиб не қилдим, Кечган бўлсам баридан тамом. Кўтараман баландга ҳолсиз Илма-тешик бўлган билагим. Унутишни куйлайман ёлғиз, Ёлғиз шудир менинг маслагим. Бас, унутинг, Лаҳзалик ҳаёт Абадийлик олдида надир? Яна бўлса бунча бенажот, Бўлса бунча Хору беқадр... Йўл четида беҳол ётибман, Не бўлди деб сўрар одам йўқ. Олам учун йўқман тамоман, Бундай олам мен учун ҳам йўқ.