ТААЖЖУБ Болалар онасининг ухлатишидан чўчиб Кечқурун уйга келмай қочиб юргани каби, Эрталаб туролмасдан ширин уйқудан кечиб Кўрпасини бошига тортиб тургани каби, Ёзнинг иссиқ кунида анҳор бўйида туриб Тушолмаган каби биз муздек сувга дафъатан, Сўнг эса оромижон сувнинг роҳатин кўриб қайтиб чиқишни сира истамагандек бадан, Одамзод ҳам йўқликдан борлиққа келиш чоғи Чинқириб бу дунёни кўтаради бошига. Лекин даҳшат туюлар ўз аслига қайтмоғи, Фарёд чекар оламни кўмгудек кўз ёшига.