ЮРТИМ БОЛАСИ Ўн саккиз минг олам севинч, ноласи, Ҳайрати, умиди, алами билан Сен дунёга келдинг, юртим боласи, Ўн саккизинчи миллион рақами билан. Онанг Ўзбекистон сени ўради Январь даласининг оқ йўргагига. Сенга алла айтди кекса самовот Эгилиб заминнинг беланчагига. Ҳозир кимдир сенга тикмоқда либос, Ким сен яшар уйга илк ғишт қўймоқда. Кичкина жонингга лекин қай ғаним Юз минг мегатонлик бомба қуймоқда. Серташвиш асрда дунёга келдинг, Она-юртингга ҳеч бўлмагаи осон. Букун ҳам бир қўлда сени ардоқлаб, Бир қўли бошингда ушлаган қалқон. Мақсад манзилига йўл мушкул, олис, Жаннат бўлганча йўқ бу азиз тупроқ. Фалак тоқидаги юлдузлар қанча, Кўксимизда умид юз карра кўпроқ. Мен ҳам умид билан тонгда шеър битдим, Сен — янги меҳмоннинг баҳонасида. Ўн беш ёшга кириб ўқирсан шояд Икки мингинчи йил остонасида. Ҳозир эса йиғла, қичқир, овозинг Таралсин дунёнинг ҳар тўрт ёғига. Мурғак вужуд билан бонг ур тил бўлиб Боқий омонликнинг қўнғироғига.