SHOIR Husniddin SHARIPOVga Shoirlarga hayron bo‘lmang, Shoir xalqi turfaroq. Gohi mag‘rur, gohi, diltang, Goh hazin, goh tumtaroq. Unga bir pul mansabi ham, Unda mansab bo‘lmaydi. Sevgisi ham, g‘azabi ham Chegarani bilmaydi. Oqil odam g‘am, azobdan Yonib fig‘on bo‘ladi. Shoir esa iztirobdan Zavq qiladi, kuladi. Boshqalarga dam olish kun, Ta’til oyi berilar. Shoir yangi tashbeh uchun, O‘lgan bo‘lsa, tirilar. Boshqalar o‘z dil dardini Boshqalarga to‘kadi. Shoir dardi yuragining Tublariga cho‘kadi. Shoirlarga hayron bo‘lmang, Shoir xalqi turfadir. She’r olami bu olamning Evaziga tuhfadir. Orom bilmas shoir qalbi, Chunki orom zavq emas. Mana, shiftga qarab qoldi Xalal bermang bir nafas. Xayoliga band u hozir, Ikki dunyo begona. Biroz go‘dak, biroz... shoir, Birozgina devona.