MAY SHE’RI May - bahor qizining O‘n sakkiz yoshi, Uning ajib noz-u Adolari bor. Boshida gulchambar Porloq quyoshi, Chamanda bulbuli Shaydolari bor. Baxmal ko‘ylagida Guldan tugmalar, Shalolalar aytgan Navolari bor. Zulfi sunbulini Yuvgan chashmalar, O‘pib taroqlagan Sabolari bor. Qiyos topolmayman Bahor husniga, Yashil libosida Na soz bu jahon! Cheksiz vodiylarning Zumrad tusiga Rashk-u havas bilan Boqadi osmon. Men ham bog‘lar aro Sayr etib bu dam, Lolalar bazmiga Qo‘shilgim kelur, May - bahor haqida She’r aytib men ham, Xushxon bulbullarga Jo‘r bo‘lgim kelur, Bahor kelar qayta-qayta, May qayta-qayta, Shoirlar ham charchamaydi Madh ayta-ayta. She’rlar ko‘pdir, She’rlardan ham «Bahor»u «Yoz», «Мау», Men endi yozmay. Qayda deysiz! Gul boglarga yetaklab bahor, Lola terib bersa menga Etaklab bahor, Qancha yozsang oz, deb tursa, Yoz deb tursa May, Bo‘lurmi yozmay?! Garchi bahor qayta kelur, May qayta kelur. Yangi qo‘shiq olib, yangi - Kuy ayta kelur, Qancha bahor ko‘rgan bo‘lsam Men shu yoshgacha, Har yil bahor boshqachadir, Biz ham boshqacha! May - bahor qizining O‘n sakkiz yoshi, Uning ajib noz-u Adolari bor. Boshida gulchambar Porloq quyoshi, Chamanda bulbuli Shaydolari bor.